Friday, October 8, 2021

Peace Lilies


The one and only one piece I longed
For a while, your hues of white
My peace lilies…
I wandered over earth and heaven
All in vein, hopeless me!

A glimpse of white, by the street
Made my heart pound a bit.
As a forlorn soul, scorched earth,
Blooms torn out, in a heap
Yet with a dreadful smile
None cared to heed
A peace lily resting in no peace!

I carried you in my arms
I hid you from earth and heaven
I pampered you, I fed you,
I buried my worries beneath your roots
You were shaken, you were awaken
By my love, by my pain
The day you showered your blossoms
I knew my war is over
I knew you sprinkled peace on me
I yearned to give out each piece of yours
Only to spread the white lilies of peace
All over the rumbling world

Alas! The apathetic realm!
None longed for peace
But for wars…
They laughed at me
They wielded hatred on me
Perplexed and wistful, I ran into you
You hid me underneath your roots
I was garbed in your greens
I survived… I lived!
I was at peace once again
The mirth of love
Twinkled in my heart

I then built my own forest
Of happiness, of love
Of peace, of blues
Of togetherness,
Of patience, of madness
Of creativity, of friendship
Of my own tunes,
Of my dreams…
I buried me somewhere
Amidst the woods
Now am lost
In my own forest

Perhaps, I may rise and bloom
From the seething dirt
And you shall see peace lilies
Blooming all over earth and heaven
Keep me safe keep me in disguise
Albeit, let me spread let me thrive
For the world to be at peace forever!

Sunday, August 1, 2021

Children Of Heaven

Asharaf's Dilemma

Asharaf is a stomach sleeper. Only when upset he lies on his back. And that's what happening now. 

Tasnim glanced at the clock. It's going to be 11.00 PM and this boy has not yet slept. She slightly turned to one side of the cot and looked down where Asharaf is. He usually sleeps on the floor. 

"Ashu... Ashu..." She whispered. His eyes were open and fixed on the ceiling. Upon her calling, he got up as if from a nightmare. 

"What ammi? Didn't you sleep?"

"I was about to ask that. What's your tension today? "

He always talked to mother if something is disturbing. But this time he was not willing to.

"Nothing ammi. I am alright. It's just that I was thinking about Salman's dog. It went missing and still not found..."

"Oh, dear... Poor thing! What can we do? Will pray and hope it will be back someday. Don't worry too much. You will wake up late ahh..."

He nodded and pretended to sleep on his stomach. Else mother will dig out everything. Each time he closed his eyes the boy's face was flashing in front of his eyes like a picture-perfect photograph. At some point of time, the photo flew into his dreams. 

Next morning he was acting like a machine while his mind was roaming somewhere else. For a few days he is behaving weirdly. Tasnim was observing him and decided to end this drama today. Let him come back from school, she thought. 

She was sure that it is not the dog story. Ashu looked worried. He shared his worries with her always. But this time he said nothing! Tasnim knew if she would sit with him for some time he will pour his heart out. For a mother it is not that hard to read her child's heart.

As Asharaf reached the class, to his surprise the boy was waiting for him next to his seat. Actually, Ashu did not plan anything as such. But it happened that way. Sometimes in life, you listen to your heart instead of brain and later when it turns out right, you feel the real happiness! Isn't it?

The boy was new to the class. It was the first time some child from other religion joined this school. Hence most of the children did not have exposure to any other than their. So it felt different and new experience to all. Hailing from orthodox families, it was difficult for the children to accept an outsider like Harish into their group. Nobody spoke with him. No one sat with him. All were hesitant to talk with him. For them, he was from some other universe, just like an alien who did not believe in their God! Asharaf somehow did not feel anything wrong with the boy. He looked similar to all other kids except he wasn't wearing a topi(taqiyah). 

During lunch break, few children who looked little considerate approached Asharaf and asked, "Why are you sitting with him? Don't be friends with the boy. He is cursed. That's why he is not wearing taqiyah. Do one thing, why don't you ask him to join us? He will be saved then and we can let him in our gang."

Asharaf felt it is an absurd idea. If God created all of us then 'the boy' is also a child of almighty. How can he be so cruel to his own children? He was perplexed. He thought for hours but couldn't find any answer. He wanted to ask ammi, then he dropped the idea because he felt it's not an appropriate topic to discuss with elders. He was also unsure about  mother's reaction. 

Anyways, he continued to sit with the boy. Soon he could feel the friendship was blossoming. But the puzzled thoughts never left him. Every night they turned into a big question mark and poked his sleep. He yearned to seek the answers to many questions which were undisclosed to him.


'The Boy'

'The Boy' - that's what all call him in the new school. He has a name - Harish. No one in the whole 5th grade attempt to call him that way except Asharaf. That made a big difference to 'the boy'. He saw every one are apprehensive about him. It was Asharaf who chose to sat with him when all others were reluctant. Harish was much relieved by that act. He feels Asharaf is much considerate than other children. Otherwise, when no one was willing to sit with him why did only he choose the other way? People who are considerate and tolerant can do that. 

Harish's father is a Government College Professor. This is his third transfer. Harish is a child who adapts to new surroundings easily. So this transfer too didn't much bother him. But unlike all other places, this place seems to be little different. He is the only student from other religion. He feels left out in the new crowd. Perhaps he does not feel that way, the other children do. His excitement on his first day of the school burned into ashes by evening. All he could hear around him were murmurs and babbles. He couldn't figure out what was the matter.

The next day, one child who looked a friend to him asked, "We are all worried about you, friend. You know, those who don't believe in our God will never go to heaven. Why don't you join us? You will be saved then." He showed his concern and turned out to be a frenemy.

The humiliation received from that advice was unbearable for the boy. He did not know what to tell. He got up from his place and walked out of the class. All his anger was on his father for choosing the wrong place, the wrong school for him. His eyes or heart, he couldn't make out which one was heavier!

His grandfather put forth the solution that night, "You tell him that those who don't believe in our God also will not see heaven. Problem solved." He was not satisfied with that logic though.

The only factor which made him look forward to going to school was Asharaf. He was the only one who sat with him and talked to him. He was hopeful to find a good friend in Asharaf, his only relief at school.


The Brand New God

That night Tasnim and Asharaf's conversation took a longer time than usual. He introduced 'the boy' to his mother. He sought answers to his questions.

"Ammi, will he be sent to hell? But he is a good boy ammi. How can God send good people to hell?"

Tasnim had no idea what to answer. She held his hand, tapping with her other hand.

"Ashu, do you remember the precept from your favourite book 'Wonder'? "When given the choice between being right or being kind, choose kind." Always follow it. God is kind. He stays in our hearts. Listen to your heart. All the answers lie there. It's just how you are perceiving and persuing!" 

Ashu's father is keen about Ashu developing a reading habit. They buy lots of books for him. He has over two hundred books by now, a little library! For them, reading is the open windows to the unseen world. They believe that books make people not only intelligent but also broad-minded and tolerant.  

Ashu nodded but with no plans to stop the question & answer session.
"Hmm... I understand ammi. I have one more doubt. What is majority and minority is all about?"

This time Tasnim got into the flow. She was quick to respond.

"Darling, listen carefully. Everyone in this world is a minority in some or other way. Once in a lifetime, we all have to go through it. Maybe in school, amongst friends, office or country. Imagine all your friends are having a debate and you are standing alone. How would you feel if all others start to bully you? It is your privilege that you are born at this place. So, always treat others the way how you want to be treated if you were in their place. A flip test, like flipping a coin to the other side. It's as easy as it is. Then there won't be any differentiation. Everyone deserve to be treated with respect."

Asharaf was half relieved. He got convinced that whatever his heart said was right.

"Ammi, if all the Gods are lovable and kind then isn't it better to have one God for all of us right?"

Tasnim smiled and hugged him tightly.
"That's a great thought Aashu. Unfortunately, human adults in this world are not so thoughtful. God, heaven and hell ...everything is inside us. You choose which one you want to follow. Now, go sleep honey. It's quite late. Sleep tight."

After many days, he slept on his stomach like a baby.

The next morning Asharaf was waiting to reach the school. He couldn't wait to see 'the boy'. As usual Harish was waiting for him too. Unlike other days they were indulged in deep conversations like best friends. 

Harish eagerly shared his knowledge. "You know, my grandfather told that those who don't believe in our God will also go to hell..."

Asharaf chuckled and replied, "Ha ha... That's wonderful then. We both will be together there as well!"

Both could not stop laughing. At that moment all others around them could see  were...
"two children of heaven."

With a beatific smile on his face, that night Asharaf wrote his own precept in his diary-
 
"You can be a God to someone by just being kind. That way you make this place a better world, a happy world."


Tuesday, May 4, 2021

ഹൃദയത്തിൻ്റെ നിറം

നിന്നോളമെത്താത്തോരായിരം വാക്കാലിന്നെന്റെ നെഞ്ചകം വിങ്ങവേ
നിന്നോളമെത്താത്തോരായിരം നോക്കാലിന്നെന്റെ കണ്ണുകൾ പൊള്ളവേ
മിഴിയിണകളിലെയീറൻ തുവർത്താതെ നിന്നെയെൻ
ഹൃദയത്തിൻ കല്ലറയിലടക്കി ഞാൻ...

*******************************************

ഹൃദയം ഓട്ടയായത് കൊണ്ടാവണം എന്റെ പ്രണയം മുഴുവനും ചോർന്നു പോയിരിക്കുന്നു.

********************************************

ഹൃദയത്തിൻ്റെ നിറമെന്താണ്?
ചുവപ്പ് ... അല്ലേ?
അല്ലാ, കറുപ്പ്!
അതെങ്ങനെ??
പ്രണയത്തിൻ്റെ അന്ധതയിൽ മുങ്ങി ഹൃദയം മുഴുവനും ഇരുട്ടിൻ്റെ കറുപ്പായിരിക്കുന്നു...

********************************************

ആഹാരവും വെള്ളവും കഴിഞ്ഞാൽ മനുഷ്യന് പരമപ്രധാനം സ്വാതന്ത്ര്യം തന്നെ! അതില്ലാത്തിടത്തോളം കാലം ഒരു ഹൃദയവും ഒരു രാജ്യവും ഇന്നേ വരെ അധിക കാലം ഒന്നിനെയും അതിജീവിച്ചിട്ടില്ല...

********************************************

യുഗമേതായാലും കഥ ഒന്നുതന്നെ! : ചോരയുണങ്ങാത്ത മണ്ണും, കണ്ണീരുണങ്ങാത്ത പെണ്ണും...

********************************************

കഥ മതിലുകൾ!

ഓരോ മനുഷ്യന് ചുറ്റും ഓരോ കഥ മതിലുണ്ടാവും. ജനിച്ച്, വളർന്ന് വന്ന വഴികളിൽ കണ്ടതും കേട്ടതും സാങ്കല്പികവും അനുഭാവികവും ഒക്കെ ആയ കുറെ ചെറുതും വലുതുമായ കഥകൾ കൊണ്ട് കെട്ടിപ്പൊക്കിയ മതിലുകൾ. ആ മതിലുകളാണ് ഓരോരുത്തരെയും വ്യത്യസ്തരാക്കുന്നത്. ഓരോ മനുഷ്യനെയും അറിയണമെങ്കിൽ ആദ്യം ആ കഥ മതിലിലുള്ള ഇഷ്ടിക കഥകൾ ഓരോന്നായി ഇളക്കി എടുക്കണം. അങ്ങനെ എത്ര മതിലുകൾ നിങ്ങൾ പൊളിച്ചിട്ടുണ്ടാവും? എത്ര പേരെ നിങ്ങളുടെ മതിൽക്കെട്ടിനകത്തേക്ക്‌ കയറാൻ അനുവദിച്ചു കാണും? കഥ മതിലുകൾക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടി ഒറ്റപ്പെടാതെ ഓരോരോ കഥകളും പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു ... മതിലുകളില്ലാത്ത ഒരു ലോകം നമുക്ക് തീർക്കാം. പറഞ്ഞു തീർക്കാത്ത കഥകൾ ചെകുത്താനെ പോലെയാണ്. അവ നിങ്ങളെ ഇഞ്ചിഞ്ചായി കൊന്നു കൊണ്ടിരിക്കും... 

********************************************

ഞങ്ങളുടെ ചില്ലകൾ മേഘ പുതപ്പിനുള്ളിൽ എന്നെന്നേക്കുമായി കൈ കോർത്തിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ വേരുകൾ പിരിക്കാനാവാത്ത വിധം മണ്ണിനടിയിൽ കെട്ടു പിണഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. എങ്കിലും പേടിയാണ് ഞങ്ങൾക്ക്...നിങ്ങളെ! നിങ്ങളെ മാത്രം!!

********************************************

മഴയൊരു കുളിരായ് 
വെയിലൊരു തണലായ്‌ 
നീയെന്നരികിൽ... 
ഞാനൊരു പൂവിതളായ് 
മഴയായ് നിൻ പ്രണയം 
കാറ്റായെൻ ഹൃദയം, 
ഒരുമിച്ചങ്ങൊരു ദൂരം 
മിണ്ടാതെ മിണ്ടി 
കണ്ണിൽ കഥയൊഴുകി 
ഒരു മനസ്സായ് നമ്മൾ 
സ്വപ്നക്കടൽ താണ്ടി...

********************************************

മരണം ഒരിക്കലേയുള്ളു, പക്ഷേ പ്രണയം പലപ്പോഴായി വന്ന് നമ്മെ കൊന്നു കൊണ്ടിരിക്കും.

********************************************

നീയില്ലായിടങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ എന്നെ കണ്ടെടുത്തത്. 

********************************************

ഹൃദയം കീറി മുറിക്കാൻ നിങ്ങൾ നല്ലൊരു സർജൻ ആവണമെന്നില്ല, അത്യാവശ്യം മൂർച്ചയുള്ള നാവുണ്ടായാൽ മതി. 

********************************************

പ്രണയത്തിന്റെ ആഴം കൂടും തോറും കാഴ്ച മങ്ങുന്നു. മഞ്ഞു വന്നു മൂടുന്ന പോലെ... 

********************************************

എന്റെയും നിന്റെയും സ്വപ്നങ്ങളിൽ മാത്രം ജീവിക്കുന്ന ചില നമ്മളുണ്ട്. അവർ ആകാശത്തെ നക്ഷത്രങ്ങളെ പോലെയാണ്. ഒരിക്കലും സ്വപ്നങ്ങളിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങാതെ ആകാശത്തിരുന്നു നമ്മെ സ്നേഹിച്ചു കൊതിപ്പിക്കും...

********************************************

പണ്ടേതോ വഴിയിൽ കളഞ്ഞു പോയ ഹൃദയം തിരിച്ചു കിട്ടാത്തത് കൊണ്ട് പിന്നീടങ്ങോട്ട് ഹൃദയമില്ലാത്തവളായി... പിന്നെ ഹൃദയശൂന്യത കൊണ്ട് തല തിരിഞ്ഞവളും. 

********************************************

എനിക്കറിയാവുന്നതിൽ നിന്നും ഒരു സൂചിമുനയോളം നീ മാറിയിട്ടില്ലെങ്കിലും, ഒരു കുന്നോളം മാറി നീയല്ലാതായതായി നീ അഭിനയിക്കുന്നു, അതിലും നന്നായി ഞാനും!

********************************************

എന്റെ പ്രണയം ഭയപ്പെടുത്തുന്ന കൊടുങ്കാറ്റ്‌ പോലെയാണ്. ഏറ്റവുമധികം ശക്തിയോടെ വന്നു അത് നിങ്ങളെ മുഴുവനോടെ കശക്കിയെറിഞ്ഞു പതിയെ ഇല്ലാതാവും. അത് താങ്ങാനാവാത്തതിനാലാവാം എന്റെ പ്രണയങ്ങളൊന്നും വെളിച്ചം കാണാതെ പോയത്. അതുകൊണ്ട്, ഇനിയുമൊരു കൊടുങ്കാറ്റടിക്കാതിരിക്കാൻ നിന്നിലവസാനിപ്പിക്കട്ടെ എന്റെ പ്രണയം. നീ വരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ എന്റെ പുലരികൾ അസ്തമിക്കുന്നു.

********************************************

പ്രണയവും മരണവും എപ്പോഴും ഇങ്ങനെയാണ്, പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത വഴികളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടാവും.  

********************************************

നമുക്കാരോടും ദേഷ്യമില്ല, ആരും മരിക്കണമെന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. പക്ഷേ, അത് തിരിച്ചറിയണമെങ്കിൽ മരണം മുന്നിൽ വന്നു നിൽക്കണം.

********************************************

എല്ലാ വഴികളും നിന്നിൽ അവസാനിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ മരിക്കും വരെ ഞാൻ തളരാതെ നടന്നേനെ...

********************************************

നീയില്ലാതാവാതെയിരിക്കാനായിരുന്നു നിന്നിൽ നിന്നും എന്നെ ഇല്ലാതാക്കിയത്. 

********************************************

നീ കൂടെയില്ല എന്നതാണെന്റെ മരണം..

********************************************

നീയില്ലായിടങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ എന്നെ കണ്ടെടുത്തത്.

********************************************

ഒരു തിരയായ് തുടങ്ങി, ഒടുക്കം കടലായ് മാറി നിന്നോടുള്ള പ്രണയം!

********************************************

ഒരിക്കലെനിക്കായ് ഞാനൊരു കാടുണ്ടാക്കി,
സന്തോഷത്തിൻ്റെ കാട്
സ്നേഹത്തിൻ്റെ കാട്
സമാധാനത്തിൻ്റെ കാട്
ഏകാന്തതയുടെ കാട്
ഒരുമയുടെ കാട്
പുതുമയുടെ കാട്
സൗഹൃദത്തിൻ്റെ കാട്
എൻ്റെ ഭ്രാന്തമായ
സ്വപ്നങ്ങളുടെ കാട്
ആ കാടിൻ്റെ ഹൃദയത്തിലടക്കി 
ഞാനെന്നെ എന്നെന്നേക്കുമായ്,
ഒടുക്കം അലയുന്നു ഞാൻ
ഇന്നെന്നെ തിരഞ്ഞെങ്ങും...





Tuesday, March 9, 2021

Droupadi 2021- Reloaded

March 8th-2021-Women's day.
Post lunch Droupadi was relaxing on the sofa. Oh! no no, read it as after preparing lunch for her five husbands and taking a siesta. All of a sudden the guest arrives. The doorbell rang twice. She got upset and muttered, 
"Nowadays these guests also na... anytime they just appear! Can't they spare me on Women's day atleast..." 

She peeped through the sheer window curtains and saw that it was Krishna. She took back her words in mind and ran towards the door for a warm welcome, "Oh! my brother Krishna... I am overwhelmed by your presence". 

"It's been a long time and I was yearning to see my beloved sister. So, happened to be here without any intimation."

"I too was missing you Govind. But I was not anticipating this pleasant surprise at all!"

Their chit-chat went on for a while. Then she realised that she didn't even ask him to have something.

"Krishna... By the time you take a walk in the garden, I will prepare lunch for you."
 
Droupadi rushed to the kitchen. There is nothing left post lunch. What would I give him now?! She was bewildered looking at the pieces of leftover veggies in the refrigerator. Idea! Why to worry when YouTube is there. She searched and found an easy but delicious recipe called 'Aviyal'. 

Krishna was amazed by her sister's cooking skills and praised her to skies like no one had ever did. He was pleased and told, "Droupadi, am so much delighted with the food. Here am giving you a boon - Akshayapatra!"

At that instance, Droupadi was on cloud nine but suddenly her thoughts took a diversion. How could I enjoy this privilege alone when the whole womanhood is suffering out there! No, I can't. Let me ask him to alter it in this way.

"Brother... I am, for sure blessed with a brother like you. Pardon me for asking this. I would want this boon to be amended a bit. See it's 2021, though technology has progressed a long way, unfortunately no one has thought/found a machine to prepare food. So, if you could bless the whole womanhood with this Akshayapatra it would be great. It would be a great relief for the women from their burden of mundane chores. Every house one Akshayapatra! That's my request."

Krishna was all in smiles. He then replied,
"Sister, that was such an altruistic thought of yours. Am proud of you! Perhaps, there is a catch. You know that humans work mainly for food and shelter. If I provide them with this boon then they will be work-shy, no business will run, health problems  moreover the whole world will collapse."

"Hmmm... I did not think that way. I do have a solution for that as well. Why don't you make the lady of the house in charge of this. Only if the lady is respected and accepted the boon will work. In that way we can ensure the women would be respected and protected. Also, they can work equally like men and be independent. Inspite of being a wife of five men, no one could save me from Dusshasan that day, except you! Then imagine the state of a common girl in this Kaliyug... I seek that respect which I lost, now."

"That's so thoughtful of you and am fascinated by your cleverness. As you wish my beloved...Your wish is granted!" He raised his hand with a blessing gesture.

There leaves Krishna with a charming warm smile. 

********************************************
Oh! my goodness! What a wonderful dream that was! Droupadi got up from her afternoon nap only to find out that it was a mere lie. If I had known that was a dream I would have slept forever, she sighed. She then became conscious to realise the fact that, some dreams are so perfect and beautiful hence they stay as dreams itself!

Thursday, February 25, 2021

Little Stories Of Love

The Room of Happiness

Teacher taking class about types of houses.
Teacher: We have living room, dining room, kitchen, bedroom and bathroom in a house. Right children?

Little Girl: Ma'am, I have only one room in my house. What do I call it?

Teacher froze and replied in a moment, "Wow! That's called 'All-in-one room'. No one else has that kind here. That's wonderful!"
Little girl blushed with happiness.


A Parcel With Love

My usual place after work was the famous coffee house nearby. That day, I had my daily cup of evening coffee and was walking towards the bus stop. She was sitting on the roadside. Looking at me, outstretching her hands for a penny. She was aged, looked pale and tired. I took out a coin from my purse. Her eyes widened. At that instance, something struck my mind. 

I kept the coin back in my purse. Her face saddened with disappointment. I turned and walked back straight to the coffee house. Ordered an Idli-Vada parcel. 

She was gazing at me from afar. I fetched the parcel and continued walking towards the bus stop. She was clueless. When I reached near her, I leaned and kept the parcel infront of her and smiled. Her teary eyes and effusive smile spoke to me many things. Sometimes, making someone happy by being kind means making ourselves happy! From that day, along with the coffee, the parcel also etched on to my list and life!


Children Of Heaven

Child 1: My mother says, those who don't believe in our God will go to hell! From then on, am worried about you...

Child 2: Even my grandpa told that those who don't believe in our God too will go to hell!

Child 1: Ahh... hurray! Then we'll be together there as well. Ooo..laa...laaa... :)


The Love Bomb

Somewhere on earth...
Father : One more shell attack today morning! Anytime we can expect a nuclear attack too. We are all going to die...

Child : Are there only bombs which kill people dadaa?? Do we have any bombs which spread love?!! 

Father : Oh! dear... If atleast half the people on earth would have thought that way then for sure we could produce bombs of love too. You may begin with one here...now!!  


Listening Skills

You : I am depressed. I don't have anyone. No one loves me...

Random people's advice: 
"Do some yoga. You will feel better."

"Go for a walk."

"Just be happy. Do whatever you like. Everything will be alright."

"Go for a vacation. Take a break."

"It's okay. Am here for you always... Just talk to me, am listening..."

You : Who said that last line?? please....!!! 


Love

"You don't love me nowadays like how you did--"

"Exactly! Because I love you more than I did!"

"Ha ha! You gotcha! That's what I meant...❤️"


Maturity

Someone asked once to someone:
"You are so matured and you are only in your 30's! How is that possible??"

And the reply was:
"It's not maturity, it's called saturation. 'The moment of enlightenment' is, when you realise that there is no point in arguments/fights. That's when you acquire the calmness. Anyone can attain it at any age. Some finds it at an early age some late and some never!! Choose which category you want to be in..."


Love Of Life

What is love?

"Love is when you respect other one's individuality by giving them their own space. Unfortunately most of our love comes with possessiveness. We always mistake possessiveness as love and we are proud of it !"


Crime

Once upon a time, there was a girl with a heart of boy and a boy with a heart of girl. But people around them did not like it that way. So they tried transplanting their hearts instead of transplanting bodies. Subsequently, the boy and girl couldn't sustain.


Peace

Give unconditional love
Give real respect
Give immense happiness
Give little empathy
Inturn...
You take a mind full of PEACE!!


Oldage

Sometimes getting older means realising that younger age theories are no more applicable and you need to build new ones.


Ego

Husband: Without talking to her I won't be happy... Let's go and end the fight.

Ego : Today you are not going to talk first. She started, so let her come to you. 

Wife: I love him... Am not feeling good at all, let me go and talk to him.

Ego : Why should you go first everytime! Let him come to you this time.

Love+Ego= Ego
Love-Ego= Love


Unseen Learnings

We can teach them religion
                  OR
We can teach them love

We can teach them equality
                  OR
We can teach them discrimination
                   
We can teach them selflessness
                   OR
We can teach them selfishness

We can teach them ego
                   OR
We can teach them humility

We can teach them possessiveness
                   OR
We can teach them generosity

We can teach them empathy
                  OR
We can teach them apathy

We can teach them to keep a word
                   OR
We can teach them to break a heart

Think... What are you teaching your children?

Religion or love?
Equality or discrimination?
Ego or humility?
Possessiveness or generosity?
Empathy or apathy?
Selfishness or selflessness?
Honesty or hypocrisy?
To keep a word or to break a heart?

Beware...even if you are not teaching, they are learning from you!!


Gift to Children

Let them go, let them explore, let them fly, let them learn from mistakes, let them cry their heart out, let them laugh aloud, let them roar, let them feel solitude, let them feel togetherness, let them know nature, let them know destruction, let them be independent... that's the best gift you can ever give your children! 


Freedom

Apart from the basic needs, the most essential thing for any human being is freedom. Without it, neither a heart nor a country can survive in peace! Let's build a world united in love not in religion/language...









Tuesday, February 2, 2021

ചിലന്തി മനുഷ്യർ

വിവാഹത്തിന്റെ മൂന്നാം വാർഷികത്തിന്റെ അന്നാണ് ആദ്യമായി ആ വീട്ടിലെ രണ്ടു ചുമരുകൾ ചുംബിക്കുന്ന മൂലയിൽ മഞ്ഞവെയിൽ തട്ടി ഒരു തിളക്കം ദത്തയുടെ കണ്ണിൽ മിന്നിയത്. നഗരത്തിന്റെ തിരക്കുള്ള പാതയിലെ ചുവന്ന പെയിന്റടിച്ച കെട്ടിടത്തിന്റെ ഏറ്റവും മുകളിലത്തെ നിലയിൽ ഒരറ്റത്ത്  ആർക്കും നോട്ടമെത്താത്ത ഒരു കോണിൽ ഒതുങ്ങി ഒളിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഈ ഫ്ലാറ്റിൽ ചിലന്തിവലയോ?! കുറച്ചു നേരം നോക്കി നിന്ന ശേഷം അവൾ പതിവു ജോലികളിലേക്ക്‌ മടങ്ങി. 
ഇപ്പോഴെന്തായാലും വൃത്തിയാക്കാൻ സമയമില്ല, പിന്നീടാവട്ടെ. മനസ്സിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ അടുക്കള മുഴുവനും ഒരെലിയെ പോലെ ഓടി നടന്നു. 

വീണ്ടും ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞാണ് അടിച്ചു വാരുന്നതിനിടയിൽ കുറെ കറുത്ത എട്ടുകാലി കുഞ്ഞുങ്ങൾ താഴെ വീണു കൈ കാലിട്ടടിക്കുന്നത് കണ്ടത്. കറുത്ത മുത്തുകൾ താഴെ വീണ് നാലുപാടും ചിതറിയത് പോലെ അവ വെപ്രാളപ്പെട്ട് മുറി മുഴുവൻ ഓടി നടക്കാൻ തുടങ്ങി. ദത്ത എല്ലാത്തിനെയും ചൂല് കൊണ്ട് തൂത്തുവാരി എടുത്തു. ഡസ്റ്റ് ബിന്നിൽ ഇട്ടാൽ അവിടന്ന് ചാടിപോവില്ലേ... എല്ലാത്തിനേം കൊന്നു കളഞ്ഞേക്കാം, വേറെ വഴിയില്ല. ഫ്ളാറ്റിൽ താമസിക്കുമ്പോൾ പുറത്തേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞാൽ വിവരമറിയും. അങ്ങനെ ശിശുഹത്യാപാപം കൂടെ വലിച്ചു തലയിൽ വയ്ക്കേണ്ടി വന്നു. 

ആഴ്ചകൾ കഴിയും തോറും കൂടുതൽ വീറോടെ ചിലന്തികൾ മടങ്ങി വന്നു. അന്ന് വർക് ഫ്രം ഹോം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന ഭർത്താവിൻ്റെ മേശക്കു കീഴിൽ സ്വൈരമായി ഒളിവിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന ഒരു ചിലന്തി കുടുംബത്തെ കൂട്ടക്കൊല ചെയ്ത സന്തോഷത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ക്ഷോഭിച്ചുകൊണ്ട് കടന്നു വന്ന ഭർത്താവിനെ കണ്ട് അവൾ ഞെട്ടി. ഇന്നെന്താണാവോ
പ്രശ്നം?! 

"എൻ്റെ മേശക്കടിയിലുള്ള ചിലന്തിയെ നീ കൊന്നോ?"

"പിന്നില്ലേ, അതിനേം ബാക്കി മുറികളിലുള്ളതിനേം ഒക്കെ വൃത്തിയാക്കീട്ടുണ്ട്. ഈയിടെയായി വല്ലാതെ കൂടുന്നുണ്ട് ഇവറ്റകളുടെ ശല്യം."

"ദത്തേ, നീയിനി അവരെ ദയവു ചെയ്ത് കളയരുത്. നിനക്കറിയാമോ ചിലന്തികൾ നമ്മുടെ മരിച്ച് പോയ കാരണവന്മാരാണ്. പണ്ട് മുത്തച്ഛൻ്റെ കൂടെ മച്ചിലേക്ക് കണ്ണും നട്ട് ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോൾ മുകളിൽ ഞങ്ങളെ തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കി, തിളങ്ങുന്ന നൂൽവലകളിൽ തൂങ്ങിയാടുന്ന ചിലന്തികളെ കാണാം. അന്ന് അദ്ദേഹമാണ് പറഞ്ഞ് തന്നത്, വീടിനകത്ത് കാണുന്ന ചിലന്തികൾ വെറും ചിലന്തികളല്ല! അവ നമ്മുടെ മൺമറഞ്ഞ കാരണവന്മാരാണ്. നമ്മളെ പ്രൊട്ടക്റ്റ് ചെയ്യാനാണ് അവർ വന്നിരിക്കുന്നതെന്ന്. ഇപ്പോ ദേ ഇവിടെയും..."

ദത്തയുടെ വായ് അറിയാതെ തുറന്നു പോയി. 

"നീ വാ പൊളിക്കണ്ട. പറയുന്നത് അങ്ങോട്ട് കേട്ടാ മതി." എന്നും പറഞ്ഞ് ഭർത്താവ്  തിരിച്ച് ജോലിയിലേക്ക് മടങ്ങി.

ഈശ്വരാ ഇങ്ങേർക്ക് ഇതെന്താണോ എന്തോ! ഈ മൂന്ന് വർഷങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇങ്ങനെ ഒരു അറിവ് ആദ്യമായിട്ടാണ്. അറേഞ്ച്ഡ് മാര്യേജ് ആവുമ്പോൾ ഓരോ വർഷവും പുതിയ പുതിയ അറിവുകളാണ് എന്ന് പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇതിപ്പോ ഇത്തിരി അറിവ് കൂടിപ്പോയി. ചിലന്തികൾ കാർന്നോന്മാരാണത്രെ! എന്നാ പിന്നെ വീട് മുഴുവനും വല കെട്ടി വളർത്തിക്കൂടെ? വായും പൊളിച്ച് ചിന്തയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്ന ദത്തയുടെ കാലിൽ ഒരു എട്ടുകാലി വന്ന് വീണത് അവളറിഞ്ഞില്ല. അതവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി കോക്രി കാട്ടിക്കൊണ്ട് ജീവനും കൊണ്ടോടി രക്ഷപെട്ടു.

ആഴ്ചകൾ കഴിയും തോറും വീടൊരു ചിലന്തി വലയായി മാറുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. അടുക്കളയിലും കുളിമുറിയിലും വരെ അവരുടെ കണ്ണുണ്ട്. എന്തൊരു കഷ്ടമാണ്! കാർന്നൊന്മാരെക്കൊണ്ട് കിടക്കപൊറുതി ഇല്ലാണ്ടായി. ഉറക്കത്തിൽ മേലെല്ലാം എന്തോ ഇഴയുന്ന പോലെ. ചൊറിച്ചിലും. ഉറക്കമില്ല. 

ഭർത്താവറിയാതെ കുറെയെണ്ണത്തിനെ അവൾ അടിച്ചോടിച്ചു. പക്ഷേ, ഒരിക്കൽ അയാൾ അതും കണ്ടുപിടിച്ചു. 

"നീയൊരു താടകയാണ് താടക. എൻ്റെ കാർന്നോന്മരെ എല്ലാം നീ അടിച്ചു കൊന്നല്ലേ. എത്ര തവണ പറഞ്ഞതാ..."
അയാൾ അലറി. 

"നിങ്ങൾക്ക് കാര്യമായി എന്തോ ഉണ്ട്. നമുക്ക് ഒരു ഡോക്ടറെ കാണാം."

അയാളുടെ ദേഷ്യം ഇരട്ടിച്ചു. പിന്നെ അവളൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. കുറച്ച്  ദിവസങ്ങൾ കൂടി അവൾ കാത്തു. ഓരോ ദിവസം കഴിയും തോറും അയാളൊരു ചിലന്തിയായി മാറുകയാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. ക്ഷീണിച്ചു ക്ഷീണിച്ചു അയാളുടെ കൈകളും കാലുകളും എട്ടുകാലിയുടേതിന് സമമായി. ഇനി ഇവിടെ നിന്നാൽ താനും ഒരു ചിലന്തിയായി മാറുമെന്ന ഭയം ദത്തയെ പൂർണ്ണമായും വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു. 

ഒരു ദിവസം രാവിലെ ചിലന്തി വലകളാൽ തീർത്ത ചക്രവ്യൂഹം ഭേദിച്ച് അവൾ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങിയോടി, എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ...

********************************************

"ആ... ഹലോ... ഞാനാ സുനിൽ. എന്നാ നമുക്ക് വേഗം വീടൊന്ന് കാണാം ല്ലേ? പതിമൂന്നാമത്തെ ഫ്ലോറിലാ. നിങ്ങള് ആൾക്കാര് പൊളിയാട്ടാ... സമ്മതിക്കണം." സുനിൽ കാറിൽ വന്നിറങ്ങിയവരെ ക്ഷണിച്ചു.

ഇന്ന് ഫ്ലാറ്റ് കാണാൻ വന്നവർക്ക് ഇത് പിടിച്ചാൽ മതിയാർന്ന്. കുറച്ചെങ്കിലും കാശ് തടയും. എത്ര മാസമായി ഇതിൻ്റെ പുറകേ... ഈ പ്രേതകഥ പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് ഒരൊറ്റ ഒരുത്തനും വേണ്ട ഈ ഫ്ലാറ്റ്. എവിടന്നോ കറങ്ങി തിരിഞ്ഞ് അവസാനം കിട്ടിയതാണ് ഈ പ്രേതവിശ്വാസികളെ. അതന്നെ, ഇവർക്ക് പ്രേതങ്ങളെ മാത്രേ വിശ്വാസമുള്ളത്രേ. പ്രേതബാധയുള്ള വീടുകളിൽ മാത്രം താമസിച്ചു അതിനെ പറ്റി പഠിക്കുന്ന ആൾക്കാരാണത്രെ! അത് നന്നായി. എനിക്കുപകാരമായി. 

അയാളുടെ ഉള്ളിൽ സന്തോഷം.

"ഇവിടെ ഒരു ഭാര്യയും ഭർത്താവും ആയിരുന്നു താമസം. മൂന്നാം വാർഷികത്തിന് ഒരുമിച്ച് സിനിമ കാണാൻ പോയതാ. ഒരു ആക്സിഡൻ്റ്. അന്ന് മുതൽ ഭയങ്കര ചിലന്തി ശല്യമാണ് ഇവിടെ. ഈ ഫ്ളാറ്റിൽ മാത്രേ ഉള്ളൂട്ടാ. കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച ഞാൻ ആളെ വച്ച് ഫുൾ അടിച്ചു വൃത്തിയാക്കിയതാ. ഇപ്പൊ കണ്ടില്ലേ അവസ്ഥ! ഭാര്യ സ്ഥലം വിട്ടെന്നാണ് കഴിഞ്ഞ തവണ വന്ന മന്ത്രവാദി പറഞ്ഞത്. ഭർത്താവ് ഇപ്പഴും ഇവിടെ തന്നെ ഇണ്ടേ. നിങ്ങൾക്ക് പിന്നെ പേടിയില്ലല്ലോ. അപ്പോ കൊഴപ്പല്ല്യ."

ഫ്ളാറ്റിൻ്റെ വാതിൽ തുറന്ന് ചിലന്തിവലകളുടെ നൂലാമാലകൾ വലിച്ചു കീറി മുന്നോട്ട് നടക്കുന്നതിനിടയിൽ സുനിൽ വന്നവരോട് ചരിത്രം വിവരിച്ചു. 

പല മുറികളിലായി ചക്രവ്യൂഹം തീർത്ത് ഇരയെ കാത്തിരുന്ന ചിലന്തികൾ പുതിയ വിരുന്നുകാരെ കണ്ട് എട്ടു കാലുകളിൽ ഓടി നടന്ന് കോൺക്രീറ്റ് ചുമരുകളിൽ തൂങ്ങിയാടി ആവേശം കൊണ്ടു. പുതിയൊരു കഥ ആരംഭിക്കുന്നു...


Thursday, December 17, 2020

Shopping Spree

Sale...Sale..Flat 50%. Buy one get two free!

Oops! Sorry... I was time traveling to my old PG days. I was roaming on the roads of 'Commercial Street' in Bangalore. All of a sudden I landed up here, in a world of Covid! No where to go, all shopping digitalized, am sitting in my balcony and taking a trip down the memory lane. 

So this shopping spree happened years back in 2006-2008. It was then I had joined Infosys and was looking for a PG. As you know, getting a PG or hostel is not a big thing but a roommate is! As a blessing, at the same time my colleague and friend Heena appeared in front of me like an angel with a cool offer (no no! I must say 'a boon'). Her roommate left and the owner was looking for a new girl!! The rent was also reasonable. I was like... Yea yea! am in am in...! I was more than happy to move in.

We all shop but not the same way right? Exactly! That's what I am going to tell you today. Different types of shopaholics. If you find yourself somewhere in the middle of this, do share with me ah! 

All ladies in our PG mostly went for shopping on the first three weekends every month. The weekend followed by the salary credit was like a shopping festival for us. Here I introduce few typical shoppers. Come, let's see the shopping specimens one by one. 

The 'Li&Li' Specialist

You must be wondering what's this 'Li&Li'. Ha ha... It is Lingerie and Lipstick! Spoiler alert- This section will be targeted at ladies only. If anyone wants to skip you may...

Ladies would know the hardships to find the perfect fitting bra. It seems like a mirage. You buy one and after few days it feels either too tight or loose. Sometimes one brand size may look perfect but the same size in another brand would be a total unfit! Mostly sizes above '32' seem to have more issues. Till 32 nothing much matters though. ;) Then pregnancy and post-pregnancy will leave you in a place where you can't even come back! So, the size hunt continues...

Here comes my friend Heena who had a wide collection of lingeries as a part of her hunting. Different types, shades, brands! I learnt there are push-up bras, underwired bras, sag-free bras, transparent strap bras, strapless bras, lacy bras... Oh my! Her chattels were charming. Whenever she went out for shopping she ended up with atleast one of these in her bag. She knew the best lingerie shops in and around Bangalore. We officially declared her as our lingerie guru. She buys few and later all of them will be declared as unfit! Then again goes for another set... and the experiment goes on and on and on...! 
I guess her 'perfect bra' hunt is still on. ;)

Another interest was lipstick. How to apply lipstick perfectly, I learnt from her. Till then I have seen only three colours- red, brown and pink. But the shades which were in her possession were reminded me of Asian paints colour palette! I still remember once I tried the violet shade and just loved it. Her selection of lipshades was a widely discussed topic among the women squads of our office, many envied her secretly!

The Emotional Shopaholic

Divya is a normal shopper except on a bad day. What happens when she has a stormy day at office or at home? She just slams the door and sets out alone for a hunt. Then she is back by the end of the day with bags full of unnecessary things! Sometimes crockery items (we don't even have a cupboard in our 'kutti' kitchen!), house decors(without owning a house) and what not! When we ask her, for whom did you buy all these? She will lie on the wooden sofa with a deep sigh and say, "I really don't know. Why did I buy all these stuffs yaar?!! But I feel relaxed...ahhh am happy now! Anyways, it's okay. We can gift these for Priya's wedding next month." She will end it by convincing herself. We will be like, you are really nuts! Next minute, we are looking at each other and burst out laughing like hell. Emotional well-being also matters... Some find it in really odd way though!


The Matured Shopper

You won't encounter these kind frequently. But we had one in our PG. Sahana was the eldest in her family, in our PG too. Being the eldest and the only earning source of their family she was very determined when it came to financial matters. She had good saving plans(which inspired me to join two schemes, later proved helpful). So her shopping was also in such a way that it turned out to be an investment. She invested in small silver/gold earrings/chains/noserings whenever she had enough money. She ran her own side business of Oriflame products as well. I remember she built her own house in her native with her own savings! Such a proud moment right? She also made sure to stay trendy by shopping cleverly. Yes, so thoughtful shopper! 

The Budget Shopper

I have a friend who falls in this category. She was not from my PG though. I met her her post marriage in my apartment. She is a house wife and mother of two. She has such wonderful collection of clothes. And I was jaw-dropped when I came to know that most of them are below 500! Yes, her maximum budget goes till 1000. How to shop within budget without missing out on new trends, one must learn from her. I don't know how she manages to find them. She always keeps an eye on e-commerce sites. Inspite of that, once in a while she heads to commercial street for a good deal. Street shopping requires excellent bargaining skills too! She also shops running materials and gives for stitching new models. As a result, her wardrobe remains trendy throughout the year. Kudos girl!

The BOS

BOS - Brand Obsessed Shoppers
They are the top notch group. Rich enough to hook up to branded products. Let it be any product they will not compromise on the quality and brands. They are typically mall shoppers. Street shopping is a big no no for them. Now you might be thinking, I too have few branded products which I prefer all the time. Do I fall in this bracket? No, because this tribe will never ever go for other than branded products, not even once. All they have are brands and brands and brands... nothing else!  You might have seen few of them at least, right?

The Shirt Maniacs/ Sale Maniacs

Do you think only girls are shopaholics? Naaa.... never! Listen, in my family most of the men are shopaholics by nature. It kinda runs in my family. Their wardrobes are afforested with shirts in shades of all colours. Few are obsessed with sale offers. Wherever there is a sale you will see them there. To an extent, for a best deal they will be even ready to travel to anywhere, wait in a long queue or do whatever it might take! They are the go getters. 

*For my own safety reasons am refraining from revealing the identities. ;)


The Survival Shoppers/Minimalist Shoppers

Lastly, I am introducing a rare species of shoppers. Post marriage when I encountered my own husband falls into this particular category, it was a discovery of a new group for me. This category people do exist but not very common. They shop on survival basis. So, the shopping may happen yearly or once in two years whenever it's necessary. And when they shop they do it with so much honesty that they shop only what they need not what they want! They have a list of number of shirts vs number of pants as pairs, for the next one year. So this will be a planned but huge shopping. Next shopping would happen either when the colour fades away or cloth torns! Alas! I couldn't digest it in the first few years. Years passed and everything got digested and absorbed in love. ;) Nevermind!

Now, which type am I ? I still can't figure out! I feel am more of a mixture of all the above mentioned breeds (except the last one!). Though sometimes I act like a seasonal shopper. I have season for sarees, season for ornaments, season for tops, season for footwears where I fill my cart with only those particular items. Weirdo!

Let me know which category are you falling in? Any new tribe then mention that too... :)

Peace Lilies

The one and only one piece I longed For a while, your hues of white My peace lilies… I wandered over earth and heaven All in vein, h...