Posts

ക്ഷണക്കത്ത്

ജീവിതത്തില്‍ അബദ്ധങ്ങള്‍ പറ്റാത്തവരായി ആരും ഉണ്ടാവില്ല. എന്നാല്‍ ഒരിക്കല്‍ പറ്റിയ അബദ്ധത്തിന്‍റെ പേരില്‍ ഇപ്പോളും നിങ്ങള്‍ കളിയാക്കലുകള്‍ കേള്‍ക്കാരുണ്ടോ? എന്നാല്‍ അങ്ങനെ ഒരു സംഭവം പറയാം.  ഞാന്‍ നാലിലോ അഞ്ചിലോ പഠിക്കുമ്പോളാണെന്ന് തോന്നുന്നു. മലയാളം അക്ഷരമാലയിലെ കട്ടി കൂടിയ അക്ഷരങ്ങള്‍ പഠിച്ചു വരുന്ന സമയം. കണക്കൊഴികെ ബാക്കി എല്ലാ വിഷയത്തിലും നല്ല മാര്‍ക്ക് വാങ്ങുന്ന കുട്ടി. കണക്കു മാത്രം ഇപ്പോളും ഒരു കീറാമുട്ടിയായി അവശേഷിക്കുന്നു. ആമുഖം നീട്ടി വലിക്കാതെ നമുക്ക് കഥയിലേക്ക്‌ കടക്കാം. അന്ന് ടെലിവിഷനും ദൂരദര്‍ശനും ഒക്കെ ഒരു അദ്ഭുതമായിരുന്ന കാലം. വളരെ കുറച്ചു വീടുകളിലെ ടെലിവിഷന്‍ എന്ന വിഡ്ഢിപ്പെട്ടി ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അതിലൊന്ന് ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞായറാഴ്ചകളില്‍ വൈകുന്നേരമാവുമ്പോള്‍ വീടൊരു സിനിമ കൊട്ടകയായി മാറും. ആഴ്ചയുടെ കാത്തിരിപ്പിനൊടുവില്‍ ഒരു സിനിമ കാണാന്‍ പറ്റുന്നത് അന്നാണ്. ഇന്നിപ്പോ നൂറു ചാനലുകള്‍, ദിവസം മുഴുവനും സിനിമകള്‍ . പതിവ് പോലെ അന്നും വൈകുന്നേരമായപ്പോള്‍ ഒരു ഉത്സവ പ്രതീതി. വീട് നിറയെ ആള്‍ക്കാര്‍., അയല്‍പക്കക്കാരും വീട്ടില്‍ പണിക്കു വരുന്ന കാര്‍ത്തുപെലിയും കു...

കള്ളന്‍ കയറിയ രാത്രി !

വീണ്ടും ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച... വെള്ളിയാഴ്ചകള്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് എന്നും ഒരു ആഘോഷമായിരുന്നു. ഓഫീസിലെ മടുക്കുന്ന ജോലികളില്‍ നിന്നും, കണ്ടു മടുത്ത മുഖങ്ങളില്‍ നിന്നും ഒരു ചെറിയ മോചനം ലഭിക്കുന്ന ആഴ്ചയിലെ ആദ്യ ദിവസം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അന്നത്തെ ദിവസം ഉറങ്ങാതെ കത്തി വെച്ചും ടി.വി കണ്ടും നേരം വെളുപ്പിക്കുകയാണ് അഞ്ചു പേരടങ്ങുന്ന ഞങ്ങളുടെ പി.ജി യിലെ പെണ്‍പടയുടെ സ്ഥിരം പരിപാടി. അന്ന് ഞങ്ങള്‍ മൂന്നു പേരുണ്ടായിരുന്നു. ബാക്കി രണ്ടു പേര്‍ക്ക് നൈറ്റ്‌ ഷിഫ്റ്റ്‌ ആയതു കാരണം ഒരു സംഭവ ബഹുലമായ രാത്രി അവര്‍ക്ക് നഷ്ടപെട്ടു എന്ന് വേണമെങ്കില്‍ പറയാം.  പതിവ് പോലെ രാത്രി മുഴുവനും നീണ്ടു നിന്നു ചര്‍ച്ചകള്‍.... ടീമിലെ പരസ്യമായ രഹസ്യങ്ങളെ കുറിച്ചും, പൊട്ടിപ്പോയ പ്രേമങ്ങളെ പറ്റിയും, റിയാലിറ്റി ഷോയിലെ ഔട്ട്‌ ആയിപ്പോയ കുട്ടിയെ പറ്റിയും എന്ന് വേണ്ട ചന്ദ്രനില്‍ പോകുന്നത് വരെ എത്തി കാര്യങ്ങള്‍.... അങ്ങനെ ചൂട് പിടിച്ച ചര്‍ച്ചകള്‍ക്കിടയില്‍ സമയം നോക്കുമ്പോള്‍ 3.30 a.m. വിശക്കുന്നുണ്ട് ചെറുതായിട്ട്. അപ്പോളാണ് എന്‍റെ പ്രിയ സുഹൃത്തിന്‍റെ തലയില്‍ ഒരു ചെറിയ   ഐഡിയ. ബാച്ചിലേഴ്സിന്‍റെ സമീകൃതാഹരമായ മാഗ്ഗിയും കട്ടന്‍ചായയും ആയാലോ.. ആഹാ...ഓര്...

ചെമ്മരിയാടും ഞാനും

അന്ന് പതിവിലും താമസിച്ചാണ് ഓഫീസിൽ നിന്നും ഇറങ്ങാൻ സാധിച്ചത്. ബാംഗ്ലൂർ നഗരത്തിന്റെ തിക്കിലും തിരക്കിലും പെട്ട് ഫ്ലാറ്റിൽ തിരിച്ചെത്തി.വിരലുകൾ യാന്ത്രികമായി കാളിംഗ് ബെല്ലിലമർന്നു. വാതിൽ തുറക്കുമ്പോൾ ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ അമ്മ, ഓടി വന്നു കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്ന രണ്ടര വയസ്സായ മകൾ. ഭർത്താവ് കമ്പ്യുട്ടറിൽ ജോലിതിരക്കിലാണ്. ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും ഒരുപോലെ ക്ഷീണം തോന്നി.ഭക്ഷണം കഴിച്ചെന്നു വരുത്തി,ഒരാഴ്ചയുടെ ക്ഷീണം മുഴുവനും തീർക്കാനെന്ന പോലെ കിടക്കയിലേക്ക് വീണതും ഉറങ്ങിപോയതറിഞ്ഞില്ല. ഉറക്കത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ച് കൊണ്ട് ഒരു കരച്ചിൽ...! ഉറക്കച്ചടവിന്റെ ആലസ്യത്തിൽ വീണ്ടും പുതപ്പിനുള്ളിലേക്ക് ചുരുണ്ട് കൂടുവാൻ വൃഥാ ഒരു ശ്രമം നടത്തി. സാധിച്ചില്ല,വീണ്ടും ആ കരച്ചിൽ എന്നെ അലോസരപെടുതിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു ജനലിനരികിലേക്ക് നീങ്ങി. തണുത്ത കാറ്റിന്റെ അദൃശ്യ ഹസ്തങ്ങൾ എന്നെ തലോടുന്നത് പോലെ. അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ ക്ലോക്കിലെ സൂചി വ്യക്തമായി കാണാം. സമയം അതിരാവിലെ നാലര മണി. തിരികെ പോകാൻ മടിച്ചു നില്ക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി, അപ്പോഴും ആകാശത്ത് തിളങ്ങി നില്ക്കുന്ന പൌർണമിയെയും നക്...