എൻ്റെ രാഷ്ട്രീയം

-
ആനവണ്ടി തൻ പച്ച സീറ്റിനടിയിൽ 
ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചൊരു വടിവാളുമോങ്ങി 
നീയൊരു വെളിച്ചപ്പാട് പോൽ ഓടിയതായിരുന്നെന്‍റെ രാഷ്ട്രീയം.

ഓടുന്ന തീവണ്ടി തൻ ഏതോ
ബോഗിയിൽ തിരഞ്ഞു നീയന്നേതോ 
ഒരു തല തല്ലിപ്പൊളിച്ചതായിരുന്നെന്‍റെ രാഷ്ട്രീയം.

ഇല്ലാത്ത ക്ലാസുകൾ ഇല്ലെന്നു
ചൊല്ലിയാ ജാഥ തന്നറ്റത്ത് നീ
കൊടികൾ പിടിച്ചു, കൈ ജയ്കൾ 
വിളിച്ചതായിരുന്നെന്റെ രാഷ്ട്രീയം

ചുവപ്പും നീലയും കാവിയും കൊടികൾ തൻ
യുദ്ധത്തിനവസാനം വെള്ള പുതപ്പിച്ചു
കിടത്തിയൊരെൻ പ്രാണനെ കണ്ട നാൾ അവസാനിച്ചതാണെന്‍റെ രാഷ്ട്രീയം!!

മണ്ണിൽ കുഴഞ്ഞ ബാല്യവും
പ്രണയത്തിൽ കുതിർന്ന കൗമാരവും
നൽകാത്തതെന്തു നൽകി നിനക്കീ 
ചോരയിൽ കുളിച്ച യൗവനം?

നിനക്കായ് കാത്തുവച്ചതോ 
മരണമെന്നറിയാതെ നീ,
കൈകളിൽ കൊടികളും
ചുണ്ടുകളിൽ ജയ് വിളികളുമായ്.

പ്രണയവും മരണവും,
ഒരമ്മ പെറ്റ മക്കളെപ്പോലെ!
ഇടവഴികളിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്നു 
നമ്മെ കൊന്നു തള്ളുന്നു.  

മരിക്കുന്നവർക്കറിയുമോ,
കൊല്ലുന്നവർക്കറിയുമോ,
കൂടെ മരിച്ചില്ലാതെയാവുന്ന
കുറെ ആത്മാക്കളുണ്ടിവിടെ.

കാത്തിരിപ്പിൻ്റെ മണം 
സ്നേഹത്തിൻ്റെ മണം 
ഇന്ന് മരിപ്പിൻ്റെ മണമായിരിക്കുന്നു.

ഇന്ന് ഞാനറിയുന്നു പ്രണയമേ,
നീ കൂടെയില്ലാത്തതാണെൻ്റെ മരണം...
നീയുദിക്കാത്ത പുലരികൾ
എനിക്കസ്തമയങ്ങളാകുന്നു.

നിന്നോളമെത്താത്തോരായിരം 
വാക്കാലിന്നെന്റെ നെഞ്ചകം വിങ്ങവേ
നിന്നോളമെത്താത്തോരായിരം 
നോക്കാലിന്നെന്റെ കണ്ണുകൾ പൊള്ളവേ
മിഴിയിണകളിലെയീറൻ 
തുവർത്താതെ നിന്നെയെൻ
ഹൃദയത്തിൻ കല്ലറയിലടക്കി ഞാൻ...

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

ചിലന്തി മനുഷ്യർ

-
വിവാഹത്തിന്റെ മൂന്നാം വാർഷികത്തിന്റെ അന്നാണ് ആദ്യമായി ആ വീട്ടിലെ രണ്ടു ചുമരുകൾ ചുംബിക്കുന്ന മൂലയിൽ മഞ്ഞവെയിൽ തട്ടി ഒരു തിളക്കം ദത്തയുടെ കണ്ണിൽ മിന്നിയത്. നഗരത്തിന്റെ തിരക്കുള്ള പാതയിലെ ചുവന്ന പെയിന്റടിച്ച കെട്ടിടത്തിന്റെ ഏറ്റവും മുകളിലത്തെ നിലയിൽ ഒരറ്റത്ത്  ആർക്കും നോട്ടമെത്താത്ത ഒരു കോണിൽ ഒതുങ്ങി ഒളിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഈ ഫ്ലാറ്റിൽ ചിലന്തിവലയോ?! കുറച്ചു നേരം നോക്കി നിന്ന ശേഷം അവൾ പതിവു ജോലികളിലേക്ക്‌ മടങ്ങി.  ഇപ്പോഴെന്തായാലും വൃത്തിയാക്കാൻ സമയമില്ല, പിന്നീടാവട്ടെ. മനസ്സിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ അടുക്കള മുഴുവനും ഒരെലിയെ പോലെ ഓടി നടന്നു.  വീണ്ടും ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞാണ് അടിച്ചു വാരുന്നതിനിടയിൽ കുറെ കറുത്ത എട്ടുകാലി കുഞ്ഞുങ്ങൾ താഴെ വീണു കൈ കാലിട്ടടിക്കുന്നത് കണ്ടത്. കറുത്ത മുത്തുകൾ താഴെ വീണ് നാലുപാടും ചിതറിയത് പോലെ അവ വെപ്രാളപ്പെട്ട് മുറി മുഴുവൻ ഓടി നടക്കാൻ തുടങ്ങി. ദത്ത എല്ലാത്തിനെയും ചൂല് കൊണ്ട് തൂത്തുവാരി എടുത്തു. ഡസ്റ്റ് ബിന്നിൽ ഇട്ടാൽ അവിടന്ന് ചാടിപോവില്ലേ... എല്ലാത്തിനേം കൊന്നു കളഞ്ഞേക്കാം, വേറെ വഴിയില്ല. ഫ്ളാറ്റിൽ താമസിക്കുമ്പോൾ പുറത്തേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞാൽ വിവരമറിയും. അങ്ങനെ ശിശുഹത്യാപ...
Read more

Mission Mirage - Pursuit Of A Perfect School

-
Following my previous post 'Mission Impossible - The Maid Hunt', I had another spark about the next most infamous hunt which is the "The School Hunt ''. Especially post covid when the schools reopened none of them are fully equipped hence facing many challenges which definitely make the parents go furious. I would not even say the word 'unhappy' or 'disappointed' but only 'furious'! It is as bad as that here.  You might be thinking " what?! Is she not a parent? Doesn't she have complaints about the school?" Oh! yes, of course mommies and daddies! I am also in the same boat. In India education is a business and we are all customers. I can't blame the fact that in a business when a customer pays money they are entitled to receive the best service at any point of time. Moreover when we are handing out our most precious products for their best future, the expectation is way higher. Money is the game changer.  This was not the c...
Read more

A souvenir of love - Chapter 1

-
A souvenir of love - Chapter 1 Teacher's Day dedication. I usually write blogs in my native language Malayalam because I feel emotionally connected to that more than any other. There is a comfort and my expressions are more profound while writing in that language. This may be because I was a Malayalam medium student and English came to me as an acquired language where I had to overcome many hardships to learn it. Am still learning. However this one I decided to write in English as I want all my fellow colleagues to read and relate. I wish to reach out to most of the parents as well. So, I hereby take an anticipatory bail in order to do the same! On this September 5th, Teacher's day I dedicate this blog to the teaching fraternity with much respect, gratitude and loads of love. A huge shout-out to those teachers who understand their students, who don't differentiate between their students, who still believe in compassion, who have not given up hope on the worst child in their...
Read more